Collaquí og spaenskuskólinn

Thá er ég kominn til thorpsins míns, Collaquí. Thad er um thad bil klukkutími í rútu frá Quito. Hér eru vegirnir ekki malbikaìr og tharf ad fara i baeinn til ad fa allt thad helsta. Fyrsta kvoldid mitt tok oll fjolskyldan a moti mer og Maria, fósturmamma mín, hélt smá raedu til ad bjóda mig velkominn (held ég, skildi ekki mikid). Skólinn sem ég verd ad vinna í, Escuela 24 de Julio, er ofar í gotunni. Thad er allt morandi í hundum, gaesluhundum. Vid eigum tvo, thad vantar augad i Annan theirra. Maria sagdi mer ad vakna klukkan sex á morgnana en mér hefur enn ekki tekist thad nema nokkrum sinnum. Svo fer ég í kalda sturtu sem er mjog hressandi svona snemma á morgnana. Thegar eg kom sagdi Maria mér ad Pedro aetladi ad koma heita vatninu í gang á morgun. Lena, annar sjalfbodalidi, sagdi mer ad thau hefdu sagt thad sama vid hana thegar hun maetti fyrir halfu ari. Ekvadorski tíminn er sérstakur. Maria eldar alltaf handa mér morgunmat, sama tho eg segi henni ad eg geti un alveg gert thad sjalfur. Fae oft kjúkling, hrísgrjón og baunir í morgunmat med jugos, tildaemis mangó. Einn morguninn fékk ég fullan disk af melónubitum, thrja upphitada banana, fimm feitar ostsneidar, fulla skál af arroz con leche og jugos í morgunmat. Svo er bara ad ná vagninum til Quito og taka trolley thadan i spaenskuskolann. Í morgun sja ég hann fara og hljóp áeftir honum. Gleymdi ad thorpid er fullt af hundum sem fóru ad sjálfsogdu allir ad gelta og hlaupa á eftir mér. Ég lyfti hondunum og oskradi á thá. Stokk svo upp í vagninn á ferd. Menn eru mikid ad flyta ser hérna. Spaenskuskólinn er ágaetur. Fyrst er malfraedi, sidan umraedutimi. Í fyrstu umraedutimunum áttum vid ad tjá okkur um terrorisma, heilsugaeslu og fleira sem mig vantadi allan ordaforda i. Vid skodudum dagskrána og komumst ad thvi ad komandi umraeduefni voru til daemis líknardráp og daudarefsingin. Tha kvortudum vid. Sidan hefur hun verid ad sina okkur myndir af saetum dyrum og kenna okkur ad búa til svani úr pappírsblodum.
Fósturpabbi minn, Pedro, er leigubílsstjóri. Hann vinnur allan daginn og kemur bara inn til thess ad borda, og tala óskýra spaensku vid mig. Fred, sem er buinn ad vera herna i sexd manudi sagdi ad hann skildi ekki enntha hvad hann er ad segja. Mirella er dóttir theirra Mariu og Pedro og hún á son sem heitir Roberto.
Fyrstu helgina tók fjolskyldan mig med seri ferd til Ambato. Eg vissi nakvaemlega ekki neitt hvad vid vorum ad fara ad gera tharna eftir umraedurnar svo ad eg spurdi Pedro. "Comer y bailar", borda og dansa, sagdi hann. Vid bordudum, en vid donsudum ekki neitt. Thegar vid komum til Ambato voru thusundir manns tharna og einhver skrýtin stemmning, sumir ofsa kátir, adrir alvarlegir og fúlir. Thá sá ég fánana og bolina sem var dreift í rútunni okkar og komst ad thvi ad thetta var afmaelishatid til ad fagna thriggja ára valdatd Rafael Correa. Vid trodum okkur inn i fjoldann og Maria stodvadi okkur fyrir framan svid thar sem kona og madur donsudu transtango. Velti thvi fyrir mer hvad vid vaerum ad gera tharna thangad til einhver kalladi úr hátalara: "Takid vel a móti forsetanum". Thá var gamli maettur, skaelbrosandi, veifandi Ecuadorska fánanum. Thetta var sem sagt astaedan fyrir thvi ad vid forum til Ambato.
VASE hópurinn fer yfirleitt og faer sér almuerzo (yfirleitt súpa (thad voru kjúklingafaetur í8 minni einn daginn) og svo kjot og hrísgrjón) og síàn í Parque El Ijito ad tjilla. Thjódverjanrir eru thjódflokkur út af fyrir sig, tala a thysku og hlaeja og enginn veit hvers vegna.
Svo byrja ég í skólanum á mánudaginn. Fred segir mér ad thar sé algert kaos, skólastjórinn maeti bara tvisvar í viku og enginn viti hvad ég eigi ad gera. Thetta reddast vonandi :) Hasta luego.