Tíminn lídur

Jaeja, tha a eg ekki nema u.th.b. 3 daga eftir. Timinn lidur, trudu mer. Eg hef verid ad brasa ymislegt sidustu daga. For til daemis og skodadi La catedral og for upp i turninn sem heitir La Giralda og er einskonar tákn borgarinnar og eitthvad sem madur VERDUR ad skoda samkvaemt akofum leidsogumanni okkar. Thad reyndist vel thess virdi og utsynid yfir borgina var frabaert (thratt fyrir ad hitinn vaeri nanast obaerilegur). Kirkjan sjalf er risastor og vid rett nadum ad hlaupa i gegnum hana a theim stutta tima sem vid hofdum. Thar ad auki tokst mer (enn og aftur) ad gleyma myndavelinni en er reyndar hvort sem er ad hugsa um ad fara aftur og skoda svaedid betur, tha vonandi med myndavelina. Annars klongradist eg lika inn á Albareda de Hércules, thar sem allt er vadandi i borum og diskotekum a manudagskvoldid og bordadi frekar slappa spaenska tortillu a einhverjum stad i Santa Cruz hverfinu i gaerkvoldi. A eftir er svo bodid upp a sogutima i skolanum fritt. For i sidustu viku og skildi ekki mikid svo eg hugsa ad eg sleppi thvi nuna. Hinsvegar er lika tangosýning i kvold. Eg missti af henni i sidustu viku en aetla svo sannarlega ad nyta sidasta taekifaerid. Svo fattadi eg i dag ad thad er adeins einn skoladagur eftir. Fostudagurinn er fridagur a Spani. El día de la Asunción de la Virgen María. An thess ad eg geti utskyrt thad frekar. Hinsvegar aetlar skolinn i stadinn a bjoda upp a ferd til Cádiz a sanngjornu verdi i stadinn. Get ekki bedid.
Allt er vid thad sama i ibudinni. Lery alltaf jafn brosmildur og hress, a naerbuxunum med sjonvarpid i gangi, en eg hef litid sem ekkert sed af Monicu sem flutti inn sidustu helgi, enda i odrum skola. Madur er farinn ad thekkja sig agaetlega i hverfinu tho eg villist enntha stundum. Folkid a skolaskrifstofunni, i isbudinni og i supermarkadnum er farid ad kannast vid mig og heilsa. Thad er merkilegt med thjonustuna herna a Spani hvernig afgreidslufolkid er alltaf a svipinn eins og thad se ad deyja ur leidindum og vildi ekkert frekar en fara heim og leggja sig, thangad til thad gefur manni til baka, tha brosir thad sinu breidasta, segir: Gracia, eins og vid seum gamlir kunningjar. Sidan fer thad aftur i sama girinn fyrir naesta vidskiptavin. Skondid!
Ad lokum kom i ljos ad Lery helt ad eg faeri a laugardaginn og annar nemandi kemur ad gista tha nott. Hvernig thad mal fer allt saman veit eg ei. En thetta reddast. Er thaggi?